zondag 28 juli 2013

'Trailer Trash' Starring Nathan Bouman.

Normaal gesproken schrijf ik mijn verhalen in het Engels maar deze keer ga ik het anders doen.
Ja, ik ga in het Nederlands schrijven.
Dit verhaal is namelijk zo specifiek dat het niet te schrijven valt in het Engels.

Vorige week zaterdag vertrok ik met een zeer grote groep mensen naar de Ardennen waaronder Valerie, naar de camping 'Le Roptai' zoals elk jaar.
Elk jaar kom je weer een van de meest bizarre mensen tegen. 
Een vrouw op roze 'Crocs' met een glas één liter bier, waarvan haar 'Unox' vingers totaal verstrikt waren geraakt in het handvat van haar één liter glas. Ze had nog zes tanden in haar mond, drie daarvan waren zwart, maar lachen dat ze kon. Doe maar niet, dacht ik bij mezelf. Ik zei niks, ik lachte hartelijk.

Maar dit jaar was dit niet het enige, want dit persoon is helemaal niks vergeleken bij deze vrouw.
Dit jaar kwam ik Nathan Bouman tegen, ik wist niet dat het mogelijk was, dat het mogelijk was om zo een bijzonder persoon te ontmoeten op focking 'Le Roptai,' van elk mooi plekje in de wereld kom ik Nathan tegen, op de meest achtergestelde camping.

Nathan, was een vlugge barman, die het tappen van zijn bier serieus beschouwde, zichzelf niet.
Maar, dit alles met overtuiging.
Iets wat ik waardeer.
 Valerie en ik besloten een praatje te maken.
De eerste zin waarmee deze bizarre ervaring los kwam was;
'Ik ben Justine, en ik zag dat jouw zwembroek van 'Rockwell' is,.. Ziek.'
En vanaf dat moment hadden we vrijwel alles met elkaar gemeen.
Het valt niet te omschrijven.
Het gevoel dat er al zo lang een persoon op deze aardkloot rondloopt die je nog nooit hebt gezien en dan nu tegen komt op een camping, de laatste plek waar ik aan zou denken is een camping.
Waar was je al die tijd?

Waarom ik Nathan op die plek en dat tijdstip leerde kennen weet ik niet.
Ik geloof niet in toeval en hij ook niet, dat weet ik.